Bir iki gün önce Alaaddin’in uçan halısına binip Ankara’yı gezdim.Baktım herkez farklı.Her ruh farklı.Yanlız ortak bir payda var;yanlızlık.Kimisinin gözünden,kimisinin yüzünden,elinden,eteğinden.Yanlızlık akıyor koca şehire gökten zembille.
Ne çok ruh var ölmüş ve ölümü bekleyen.Lakin hepsi yolcu olduğunun farkında….
*** ***
Geçmişte kalan aklımı şimdiye anlatıyorum.Heryer aydınlık,gece hariç.Herşey ortada ama yaşam ayrıntıda.Bugün üç yetmiş beşlik miyop gözlüğümle gezmedim sokakaları.Onlar gezdi benim sokaklarımda.Bugün önemsemedim ayrıntıları.Onlar önemsedi beni.
Renkli gözlü bir çiçekle gözgöze geldim.Hayat dolu bir hastane önünden geçtim ve birazcık mezarlık koktum hepsi bu kadar.
Benzeri Konular:
- Kafasına çivi girdiğini farketmedi!
- 34 gramlık büyük aşk!
- Kendi Kendini Gömen Tabut!
- Paylaşırken nasıl bir yol izlemeliyiz?..
- Bir Deniz Feneri Olmak
- Ultrasondaki görüntü şaşırttı!
